TSUE stanął po stronie kredytobiorców kredytów konsumenckich. Pozytywny wyrok TSUE w sprawie sankcji kredytu darmowego.
23 kwietnia 2026 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-744/24, w którym potwierdził, że banki nie są uprawnione do naliczania odsetek od skredytowanych kosztów kredytu, czyli m.in. od kredytowanej prowizji. Link do treści całego wyroku znajdą Państwo tutaj.
TSUE wskazał, że
- „Co się tyczy „stopy oprocentowania kredytu”, która została zdefiniowana w art. 3 lit. j) dyrektywy 2008/48 jako „oprocentowanie stosowane […] do wypłaconej kwoty kredytu”, należy zauważyć, że całkowita kwota kredytu i kwota wypłat określają całość kwot udostępnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powiązane przez kredytodawcę z pokryciem kosztów związanych z udzieleniem odnośnego kredytu, które to kwoty nie są w rzeczywistości wypłacane konsumentowi (wyrok z dnia 21 kwietnia 2016 r., Radlinger i Radlingerová, C-377/14, EU:C:2016:283, pkt 91);
- Tym samym ani całkowita kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48, ani wypłacona kwota kredytu w rozumieniu art. 3) lit. j) dyrektywy 2008/48 nie obejmuje żadnych kwot, których przeznaczeniem jest wywiązanie się ze zobowiązań podjętych w ramach odnośnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, prowizje czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieść konsument (zob. podobnie wyrok z dnia 21 kwietnia 2016 r., Radlinger i Radlingerová, C-377/14, EU:C:2016:283, pkt 86);
- (…) W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze trzeba odpowiedzieć, że art. 3 lit. g) i j) dyrektywy 2008/48 w związku z art. 10 ust. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie włączeniu do umów o kredyt konsumencki warunków przewidujących stosowanie stopy oprocentowania nie tylko do całkowitej kwoty kredytu, lecz również do kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z tym kredytem
i wchodzących w związku z tym w skład całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta.”
Co to oznacza w praktyce?
Przekładając to na umowy kredytów konsumenckich, TSUE wskazał, że banki nie mogą stosować praktyki, która polega na tym, że wypłacają klientowi określoną sumę pieniędzy na konto w celu pokrycia prowizji banku albo innych kosztów i następnie tę kwotę poddają oprocentowaniu. Przykład takiej praktyki:
Bank wypłacił klientowi 120.000,00 zł kredytu i 20.000,00 zł na pokrycie prowizji. Następnie, po przelaniu tych kwot na konto klienta, bank automatycznie pobrał z powrotem kwotę 20.000,00 zł, przy czym odsetki policzył nie od kwoty 120.000,00 zł, a od kwoty 140.000,00 zł.
Czy to oznacza, że po wyroku TSUE sądy polskie automatycznie uwzględniają wszystkie sprawy o sankcję kredytu darmowego? Niestety nie. Każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie i nie wszystkie powództwa są uwzględniane przez sądy. Sądy rozpatrują każdy przypadek osobno, badając treść umowy kredytu gotówkowego oraz sposób, w jaki klient został poinformowany o treści umowy, jego prawach i obowiązkach.
Jeżeli potrzebują Państwo pomocy w sprawie o sankcję kredytu darmowego, zapraszam do kontaktu z kancelarią pod tel. 661 388 756.
W jakim zakresie Kancelaria pomaga Klientom?:
- doradztwo i obranie najlepszej dla klienta strategii postępowania (proszę mi wierzyć, że te strategie mogą wyglądać różnie, w zależności od sytuacji danej osoby);
- opracowanie i złożenie w banku oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego;
- prowadzenie całego procesu sądowego przeciwko bankowi o zwrot odsetek i prowizji oraz innych poniesionych kosztów;
- rozliczenie z bankiem po zakończeniu sprawy sądowej.
